خبر واکنش پسران “شاملو” به خبر “عصر ایران” یک نکته را در ذهن من آورد اونهم اینکه میشود بدون سواد و مطالعه شعر خوب گفت ولی نمیتوان بچه خوب تربیت کرد!
لحن صحبت فرزندان شاعر بیشتر از هر چیزی شبیه ادبیات سیاه کوچه و بازار است.
شاعر وقتی که شعر را منتشر کرد در واقع شعر را به جامعه سپرده و حتی نمیتواند در مورد برداشت خوانندگانش اعتراضی بکند حال اینکه فرزندان شاعر گو اینکه مغازه ای باز کرده باشند میگویند :
نه تنها طراحی از چهرهی شاملو منوط به کسب اجازه از دفتر نظارت بر آثار شاملوست(Not only but also!) در کشور قانونمند حتا بردن نام احمد شاملو بدون اجازهی این دفتر پیگرد قانونی خواهد داشت
!
شاعر مرد و خاک شد و تنها چیزی که از او باقیست آثارش است حالا کسب اجازه (شاید احتمالا خرید حق امتیاز) در این زمانه حرف جالبیست.
به هر حال حالا وراثه مانده اند و ماترک و طرفداران شاعر که میخواهند نام شاعر را اینگونه زنده نگه دارند.
وقتی این چنین اخباری را میشنوم ییشتر یقین میکنم که در عصر حاضر فقط دو شاعر داشته ایم ، مشیری و سهراب سپهری , شاید اغراق آمیز باشد ولی نه چندان.
تیتر جالبی زدی. و تشبیه بجایی بود/ خیلی وقته به وبلاگتون سر نزده بودم