فیلم اخراجی ها را در این روزهای ابتدای سال دیدم و به دوستان هم توصیه میکنم که حتما ببینند. بیشتر فیلم به خنده میگذرد و برای یک فیلم نوروزی بسیار مناسب است. نقطه قوت فیلم هم همین لحظات خوش فیلم است. اگر طنر را از این فیلم بگیریم هیچ چیزی باقی نخواهد ماند. نه شخصیتها به جایی میرسند که از مردنشان دل آدم بسوزد نه داستان خارج از این جنبه طنز معنایی دارد. شاید تنها کاری که ده نمکی توانسته برای این فیلم انجام دهد گرفتن مجوز پخش این فیلم است فیلمی که در آن رزمنده داوطلب معتاد یا لات هم دیده میشود ، بازیهای بازیگران هم در حد همیشگی خودشان است. جالب است که ده نمکی برای چنین فیلمی جایزه هم میخواست و وقتی برای تخم دوزرده اش جایزه ای تعیین نشد کم مانده بود به سبک روزگار جوانی کل جشنواره را بر سرگردانندگانش خراب کند جناب پاکدل در جواب گفت که خوشحالیم آقای دهنمکی برای گفتن حرفهایش زبان طنز را انتخاب کرده! البته منظور ایشان این بود که خوشحالیم که کتکمان نمیزند! بنگرید که چه گرد و خاکی کرد حاج مسعود:
نکته جالب فیلم هم این بود که تقریبا در فیلم مرزبندی ایرانی و بیگانه نمیبینید و هر چه که هست مرزبندی خودی و غیر خودی است! به هر حال فیلم برای پر کردن ساعاتی از نوروز بسیار توصیه میشود ولی فقط به قصد خنده به دیدن فیلم بروید هیچ حرفی خارج از این برای گفتن ندارد و نمیتواند داشته باشد مگر همان حرفهایی که جدی اش را هم بگویند خواهیم خندید.
