در ایران همه چیز سیاسی شده و همه دنبال سهم خواهی هستند. این قضیه قلیان اکسیژن هم شده لحاف ملانصرالدین! شاید این قلیان اکسیژن میشد قلیان ملی فایده اش از ماهواره ملی بیشتر بود، حداقل این همه جوان ایرانی که امروز قلیان را به عنوان تفریح انتخاب کرده اند ریه های سالمتری میداشتند.
استدلالهای آقایان از همه جالبتر است. مخصوصا آقایان وزارت بهداشت، میگویند استفاده درمانی از قلیان اکسیژن باید به تایید وزارت بهداشت برسد! در حالیکه که هیچ ادعای درمانی ای در کار نبوده است. یا وزیر بهداشت میگوید همه نوع قلیان ممنوع است چون قلیان کشیدن معادل 40 نخ سیگار است! یعنی واقعا وزیر فرق قلیان سنتی تنباکو با قلیانی که اکسیژن و عطر در آن است را نمیفهمد؟
این قلیان اکسیژن میتوانست مزایای زیادی داشته باشد حتی اگر بی خطر هم نباشد از تنباکو و دود و زغال کم ضررتر است. امیدوارم این مخالفتها به خاطر سهم خواهی و سیاسی کاری و نگرانی از کم شدن مشتریان بیمارستانها و کاهش واردات تنباکوهای میوه ای مصری و غیره نباشد. امیدوارم این تصمیمهای نادرست به خاطر دلسوزیهای بدون اطلاع باشد.
هر چند قلیان اکسیژن به عنوان یک اختراع در ایران ثبت شد اما این محصول مشابه خارجی دارد و چیز عجیب غریبی هم نیست:
crown7 یکی از این دست محصولات است که به تولید انبوه هم رسیده است. ایده این قلیان اکسیژن در واقع باید از همین سیگارهای الکترونیکی گرفته شده باشد. که البته اینها کمی بو و عطر تنباکو و کمی نیکوتین هم دارند و به جای دود بخار آب دارند و با باطری کار میکنند.

اگر مشکل ایراد گرفتنهای بین اسراییلی این قضیه حل بشود به نظر من جا دارد که موضوع قلیان غیر دخانیاتی جدی تر گرفته شود. در کشوری که تفریحات مجاز کم است با حرف نمیتوان از مصرف قلیان و سیگار کاست.